Van hard naar hart.

Vorige week kwam ik in gesprek met een vader van een 15 jarige jongen. Hij vertelde dat hij vol goede bedoelingen zijn zoon met de auto naar een belangrijke afspraak wilde brengen. Hij wilde dit graag doen om zijn zoon te helpen. Het was al zo'n spannende dag voor hem en door hem te brengen had hij gehoopt een deel van de spanning weg te kunnen nemen. Al snel raakten ze in de auto verwikkelt in een discussie. Zijn goed bedoelde tips en adviezen vielen niet zo goed bij zijn zoon waardoor er een gespannen sfeer in de auto ontstond. Vader vertelde dat hij zich wel voor zijn kop kon slaan. Als het toch eens gelukt zou zijn om zijn mond te houden. Alleen maar te luisteren en af te toe maar even te slikken ook al was hij het niet helemaal eens met zijn zoon. Tijdens dit gesprek werd duidelijk dat deze vader erg streng was voor zichzelf. Dat vond ik zo jammer. Zijn bedoelingen waren goed en misschien kan hij het een volgende keer anders aanpakken maar op dat moment leek deze manier de beste. En dat is oké. Ben niet te hard voor jezelf.

Als ouder wil je het beste voor je kind. Je ziet dat je kind het moeilijk heeft en je wil zo graag helpen. Toch verlies je soms je geduld. Achteraf heb je hier spijt van en voel je je verdrietig. Maar vergeet niet dat je ook maar een mens bent!! Een mens met blije gelukkige gevoelens maar ook gevoelens van boosheid en frustratie. Ben niet zo hard voor jezelf maar heb hart voor jezelf. Sta erbij stil dat ook jij fouten mag maken. Van deze fouten leer je. Dit is tenslotte ook wat we onze kinderen zo graag willen leren. Kijk naar de dingen die je als ouder wel al bereikt hebt samen met je kind. Ben hier trots op en leg de lat niet zo hoog voor jezelf.